Untitled Document

๓๓๕/ประเด็นชู้สาว

...ไดอารี่ที่ผ่านมา...

 

ไม่อนุญาตให้อ่นไดอารี่

<< ๓๓๔/hard-core๓๓๖/ก็แค่ธง >>

 

 

 

 

๓๔๐/ซ่อนอำมหิต
๓๓๙/อำมหิตซ่อนเงียบ
๓๓๘/Tag ข้อสุดท้าย
๓๓๗/นายกฯ...เปลี่ยนเถอะค่ะ
๓๓๖/ก็แค่ธง
๓๓๕/ประเด็นชู้สาว
๓๓๔/hard-core
๓๓๓/เหมาะหรือไม่?
๓๓๒/สลด!....
๓๓๑/แผ่นดินแยก!
๓๓๐/มาดู"พลับพลึง"กัน

 

                                                   

 

                             

   




                           

 

                      

                                        

 

 

i missed this Tag, sorry na ka.
ann   
Mon 1 Jun 2009 20:44 [5]

ขอตอบสองข้อได้มั้ยคะ คุณอา เพราะเหตุผลที่น้องจะบอกลูกหรือคนที่รักที่สุดว่าเค้าจะอยู่ได้อีกไม่นานก็เพราะ อยากให้เค้าทำใจยอมรับกับสิ่งที่เกิดขึ้นอยากสงบ (ก) และให้เค้าใช้เวลาที่เหลือให้คุ้มค่ากับหลายสิ่งหลายอย่างที่อยากทำ (ข) ค่ะ

อ่า...แต่ถ้าตอบเกินแล้วคะแนนติดลบ น้องขอตัดใจเหลือแต่ ข ก็ได้ค่ะ 555

ปล. คุณอาเรียก ลูกตัวพี่ ลูกตัวน้อง น้องนึกภาพออกมาเป็นตัวๆ จริงๆ นะคะ ^^"

ปลล. ไม่ได้ไปเบิกบานเท่าไหร่เลยค่ะ แต่หัวบานตั้งแต่ไปยันกลับเลยค่ะ เชียงให่อาทิตย์ที่แล้ว 555

ปลลล. ค่ำนี้ไปเดินย่อยอาหาร (ที่บริโภคไปเกินขนาด) ที่ร้านซีเอ็ดข้างมอ สุดท้ายเลยได้ 'แผนลักพาตัว 99%' มาจ่อรอคิวอ่านอยู่ที่ห้องแล้วค่ะ ^^ แต่เด๋วต้องอ่านอีกเล่มที่กำลังจะอ่านจบก่อนนะคะ จากนั้นสุดยอดนิยายซ้อนแผนเสร็จแน่ค่ะ เอ พูดเหมือนหนังสือเป็นอะไรเลยแฮะ แฮ่ๆ
นน.   
Wed 13 May 2009 20:31 [4]

สวัสดีเจ้าอาไก่ตี้ฮัก เป๋นจะได้ผ้องเจ้าอาไก่สบายดีน่อเจ้า

อาไก่เดินนักขนาดเลยเน่อเจ้า จะอี้น่าจะได้มาเดินตวยกั๋น ถ้าอาไก่ได้มาเดินตี้นี่ถ้าจะม่วนอกม่วนใจ๋ เปิ้นมีสวนใหญ่หลายตี้ใจกลางเมือง ทำหื้อเดินได้สบายเลยเจ้า วันก่อนหนูดาวไปเดินเนี่ยถ้าจะเกินสามสิบกิโลเจ้า เดินจนแข้งขาสั่นเลยเจ้า แต่ก่อม่วนดี เดินไปพักไปเจ้า

สำหรับคำถามอาไก่ หนูขอเลือก ข้อ ก. เจ้า

แม้ว่ามันเป๋นก๋านยากตี้จะบอกออกไป แต่จะไดก่อต้องบอก เพื่อว่าฮื้อเจ้าตั๋วได้ฮู๊ว่าตั๋วเก่าเป๋นอะหยัง ตั๋วของเปิ้นเปินมีสิทธิตี้ควรจะต้องฮู๊ หนูดาวกึ๊ดจะอั้นเจ้า

เมื่อฮู๊และทำใจ๋ยอมฮับได้แล้ว ก่ออยู่ฮื้อกำลังใจ๋ซึ๋งกั๋นและกั๋นต่อไปเจ้า

ช่วงนี้เป๋นจะไดผ้องเจ้า
ฮักษาสุขภาพเน่อเจ้าอาไก่

สายไหม ณ เมืองไกลเจ้า   
Mon 11 May 2009 3:17 [3]

ตอนพ่อกับแม่หนูป่วย เป็นมะเร็ง ท่านทราบทั้งคู่เลยว่าท่านป่วยเป็นอะไร

เราก็จะเอาใจใส่ท่าน ไม่ทำอะไร ไม่พูดอะไรให้กระทบกระทือนจิตใจ ดูแลท่านเท่าที่จะทำได้ให้ดีที่สุด



แต่เมื่อถึงช่วงที่มะเร็งกระจาย พวกหนู(หนูกับน้องสาว)ก็อยู่ดูแล จนวินาทีสุดท้ายของชีวิตท่านทั้งสอง


เนื่องจากหนูไม่มีลูก มีแต่สามี แต่สำหรับคำถามของคุณอาข้อนี้ หนูขอเป็นมะเร็งเองดีกว่าค่ะ หุหุ ถ้าตายจะได้ไม่ต้องห่วงใคร

เราเกิดมา เราก็มาคนเดียว ตายก็ตายไปคนเดียวจริงๆค่ะ

และคำถามของคุณอา หนูขอเลือกข้อ ข.ไข่ อยากทำอะไร ก่อนที่ตัวเองจะตายจากโลกนี้ไป จะได้นอนตายตาหลับค่ะ

แต่ระหว่างนี้ ช่วงที่ร่างกายยังสบายดี ก็ทำในสิ่งที่ตัวเองอยากทำไปเรื่อยๆค่ะ ถึงเวลาถ้าเกิดปุ๊บปั๊บ ตายแบบกระทันหัน หนูก็ไม่มีห่วงอะไร ไม่มีอะไรค้างคาอยู่ในโลกมนุษย์อีกต่อไป

สมบัติ เงินทองก็ตั้งใจเก็บสะสมไว้ให้คนข้างหลังอยู่แล้ว หนูคงไม่เป็นวิญญาณที่ห่วงหวงทรัพย์สมบัติแน่นอนค่ะ
เจี๊ยบ   
Fri 8 May 2009 6:51 [2]

กำลังจะส่งกาแฟไปให้ซะหน่อยค่ะคุณอา เจอดักทางซะได้ ฮ่าๆๆ (แต่ยังไงก็จะส่งค่ะ อิอิอิ)

เดี๋ยวนี้จะใส่เสื้อสีอะไรดูมันลำบากไปหมด แว่วๆว่าสีชมพูก็จะใส่ลำบากแล้ว แง๊ๆๆ ทำไงดีสีโปรดของหนู
มบสมว   
Thu 7 May 2009 22:28 [1]