Untitled Document

๓๕๒/น๊อตหลุด

...ไดอารี่ที่ผ่านมา...

 

ไม่อนุญาตให้อ่นไดอารี่

<< ๓๕๑/เบรคแตก๓๕๓/อภิชาตบุตรี >>

 

 

 

 

จุดเปลี่ยน
เชียงใหม่
ดับเครื่องชน
๓๕๔/ขอบคุณรัฐบาล
๓๕๓/อภิชาตบุตรี
๓๕๒/น๊อตหลุด
๓๕๑/เบรคแตก
๓๕๐/กระจกวิเศษ
๓๔๙/บุญขาด
๓๔๘/คนพันธุ์ดี
๓๔๗/สมุดความดี

 

                                                   

 

                             

   




                           

 

                      

                                        

 

 

แวะมาบอกว่า อยากให้แม่ย้ายมาคอนโด อยู่ช่วงก่อนไปเชียงใหม่ก็ได้ค่ะ แม่จะได้สบายใจขึ้น เดินทางก็สะดวก พี่จิ๊ปก็สบายใจด้วย
palm ka   
Tue 28 Jul 2009 18:33 [6]

สวัสดีค่ะคุณอาไก่

หนูเช็คระบบอีเอ็มเอ็ส กับไปรษณีย์ไทยแล้ว คุณอายังไม่ได้ไปรับพัสดุที่หนูส่งไปให้เลย..(แสตมป์คิตตี้จัง)

อย่าลืมไปรับก่อนที่ทางไปรษณีย์เขาจะตีกลับนะคะ

แจ้งหมายเลขพัสดุอีเอ็มเอ็สให้ทราบอีกครั้งค่ะ EF323457199JP

ถ้าคุณอาได้รับพัสดุแล้ว ขอความกรุณาเมลล์ให้หนูทราบด้วยนะคะ เห็นคุณอาหายเงียบไปเลย รู้สึกเป็นห่วงค่ะ
เจี๊ยบ   
Tue 28 Jul 2009 9:29 [5]

ว้าย..ว่าจะส่งทางเมลแทนเพราะยาวเกิน ..
และเรื่องส่วนตัวเยอะ

แม่อย่าเปิดเม้นนะคะ ไม่อยากให้คนนอกรู้หรืออ่านเรื่องส่วนตัวของหนู
ปาล์มอีกทีค่ะ   
Tue 28 Jul 2009 9:00 [4]

พี่จิ๊ปมาอ่านแล้วก็นั่งเครียดมากค่ะ ปัญหาครอบครัวคุณแม่ไม่รู้จะแก้ไขอย่างไรดี

ลุงเอ๋กับแม่คุยเรื่องนี้กันบ้างมั้ยคะ การที่เค้าเป็นหัวหน้าครอบครัวที่บกพร่องแบบนี้เค้าน่าจะรู้ในสิ่งที่กำลังทำให้แม่ต้องรู้สึกแบบนี้

ในเมื่อเค้ารักที่จะมีครอบครัวมาตั้งแต่แรก เค้าน่าจะรับผิดชอบในสิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมดนะคะ อยากให้เคลียร์กันจริง ๆ เลย เรื่องนี้มันยืดเยื้อมาตั้งแต่คราวทะเลาะกับน้องใหม่ตอนนู้น กลายมาเป็นเรื่องแย่ ๆ ที่เกิดขึ้นซ้ำ ๆ ตลอดมาเลย

พี่จิ๊ปเองก็ไม่อยากให้แม่ไปอยู่เชียงใหม่หรอกนะคะ

อยากให้ปัญหาบ้านแม่มันจบลงจริง ๆ เลยค่ะ มันไม่ได้ทำให้แม่เครียดหรือไม่สบายใจคนเดียวนะคะ พี่จิ๊ปก็เครียดและไม่สบายใจด้วยเช่นกัน

เค้าเองเคยบอกเหมือนกันว่า เค้าเองเป็นคนเดียวที่ต้องทำเป็นเข้มแข็ง ถึงแม้จะมีปัญหา ก็ต้องเก็บเอาไว้เอาเอง ... เพราะครอบครัวเป็นแบบนี้

ถ้าหนูเป็นแม่หนูอยากเคลียร์ไปเลยค่ะ บ้านแตกก็แตก ดีกว่าทนเห็นคนแก่ตัวมาอยู่รวม ๆ กัน พวกเค้าควรรู้ถึงสิ่งที่เค้าได้รับจากแม่มาโดยตลอด อย่างน้อยพวกเค้าก็ได้เอาช่วงเวลาแห่งการดูแลลูกและครอบครัวของคนเป็นแม่ไปโดยตลอด ในขณะพี่จิ๊ปเองต้องไปอยู่กับคนโน้นทีคนนี้ที

พวกเค้าควรรู้ซึ้งตรงนี้ซะบ้าง หนูเองยังคุยกับพี่จิ๊ปอยุ่ว่าจะเอายังไงดี น่าจับลุงเอ๋มาคุยเหมือนกัน แต่พี่จิ๊ปบอกว่าเราเป็นคนนอก อันนี้มันเรื่องระหว่างแม่กับลุงเอ๋

ในส่วนของเรื่องที่แม่ไม่มีความสุข นั่นคือเรื่องที่เราต้องคิดว่าจะทำอย่างไร

พูดตรงๆ ว่าการมาอยู่กทมนี้ ตัวหนูเองก็ไม่ได้เจอหน้าพ่อแม่เลยกลับบ้าน 2 ครั้ง เจอแป่ปๆ หนูเองก็เครียดค่ะ ที่ต้องมาอยู่บ้านคนเดียว แม่เองก้คงรุ้สึกไม่ต่างกัน

จริง ๆ ถ้าแม่ทนอยุ่ที่บ้านนั้นไม่ได้ ก่อนจะไปบ้านทีร่เชียงใหม่ หนูว่าแม่ย้ายมาอยุ่ที่คอนโดที่มีอยุ่ดีกว่าค่ะ ทิ้งไว้ก็ไม่มีใครมาอยู่หรือเช่า เศรษฐกิจไม่ดี ตรงนั้นแม่มาอยู่เชื่อว่าพี่จิ๊ปต้องไปหาบ่อย ๆ เพราะหนูเองก็อยากกลับบ้านบ่อย ๆ เหมือนกัน แต่เกรงใจพี่จิ๊ปตลอด ถ้าไม่ใช่เทศกาลสำคัญจริง ๆ หนูจะเกรงใจมากเพราะเค้าหยุดวันอาทิตย์วันเดียว ที่ผ่านมาวันเกิดหนูถึงขอให้ขับรถพาไปเจอพ่อแม่ กับวันก่อนที่ครบรอบวันเสียชวิตม่า ไม่ยังงั้นก็คงไม่ได้กลับ

ถ้าแม่มาอยุ่คอนโดอย่างน้อยหนูก็ได้เจอหน้าแม่และน้องหนูด้วยเหมือนกัน พี่จิ๊ปก็จะได้ไปนอนกับแม่ที่คอนโด ได้ใช้เวลาแม่ลูกกัน ย้ายมาอยุ่มั้ยคะ หรือจะอยุ่ตลอดไปเลยก็ได้นะคะ แม่จะหาอะไรกินก็สะดวก อยุ่ใกล้กับพ่อแม่หนูด้วย

ถ้าแม่มาเจอบ้านหนูจริง คุณแม่จะรู้เลยว่าบ้านแม่สวยกว่าร้อยเท่าเลยค่ะ บ้านหนูอยู่อย่างจน ๆ พ่อแม่ไม่เคยเลี้ยงมาสบายเลย บ้านเช่าพ่อหนูไม่ได้ดิบดี เป็เจ้าของสลัมดีดีนี่เหละค่ะ นี่ถึงเป็สาเหตุที่ไม่ได้พาแม่ไป บ้านหนูไม่มีชุดรับแขกให้แม่นั่ง ไม่มีโต๊ะอาหารให้แม่นั่งกิน เราอยู่กันบ้าน ๆ ไม่เคยแต่งบ้านใหม่ ตอนนี้ก็กำลังจะพังแล้วเป็บ้านไม้หน่ะค่ะ

ถ้าแม่ไม่รังเกียจอะไร อยากให้แม่ไปอยู่คอนโด ไปเจอแม่หนูบ่อย ๆ หรือไปนั่งเล่นบ้านก็ได้ค่ะ (แต่ไม่รุ้แม่จะอยู่ได้มั้ยบ้านร้อนค่ะ ไม่เคยมีแอร์) จริง ๆ พ่อเองมีบ้านไม้เป็นหลัง ๆ อยุ่นะคะ แต่หนูว่าอยุ่คอนโดสะดวกกับแม่มากกว่า

แถวนั้นมีร้านไปรษณีย์อยู่ใกล้ๆด้วย ร้านเล็ก ๆ ของกินหาง่าย 2 ป้ายถึงตลาด หรือจะหากินในคารฟูรฺหรือปากซอยก็มีมากมาย

ย้ายมาเถ่อะค่ะ ตอนนี้มีรถแล้ว ไปขนของมาได้อย่างสบาย และอย่างที่บอก คือจะอยุ่ตลอดไปก็ได้ มีลิฟท์ด้วยเดินขึ้นลงสะดวก ชั้น 5 ไม่ต้องกลัวน้ำท่วมบ้าน 55 เหมือนที่แม่จะกลัว ๆ
ปาล์มค่ะ   
Tue 28 Jul 2009 8:58 [3]

คุณอาคะ ตามอ่านตลอด อ่านแล้วนึกถึงหม่าม้ามากๆเลยค่ะ นึกถึงตัวเองด้วยว่าเรานึกถึงตัวเองมากไป และพ่อแม่ก็ให้มากไปจนเราเคยชินกับการเป็นฝ่ายรับ
คุณอาอย่าน้อยใจไปนะคะ พี่จี๊ปกับปาล์มไม่มีทางทอดทิ้งคุณอาแน่นอนค่ะ
หนูรู้ว่าคุณอาภูมิใจในตัวพี่จี๊ปมากกก
เค้าเป็นคนดีจริงๆนะคะ

วันนี้หนูซื้อแสตมป์แล้ว ส่งตอนที่หนูไปไทยนะคะ อีกสัปดาห์กว่าๆค่ะ
ann   
Mon 27 Jul 2009 22:21 [2]

สวัสดีค่ะ คุณอา

เหมือนคุณอาไก่อ่านใจหนูออก

วันนี้หนูก็ผัดถั่วงอกทานค่ะ เป็นอาหารมื้อเย็น ฮ่าๆๆๆ

ปล.คนที่ถามหนู ไม่ใช่น้องสาวหนูหรอกค่ะ แต่เป็นสามีของหนูต่างหากที่ถามมา ว่าหนูชอบผัดถั่วงอกหรือ ทำให้เขากินได้ทุกวี่วัน

(จะบอกเขาได้ไงล่ะคะ ว่าต้องเจียดเงินส่งกลับบ้านให้น้องให้พ่อ)

ตอนนี้สบายแล้วค่ะ ไม่ได้ส่งเงินให้ใคร แต่ก็ยังกินผัดถั่วงอกอยู่ดี บางทีก็คิดถึงนะคะ กินอาหารอย่างนี้นึกถึงความหลัง ช่วยเตือนใจเราไม่ให้หลงลืมตัวค่ะ

คุณอาไปรับพัสดุ(แสตมป์)ที่หนูส่งไปให้แล้วหรือยังคะ?

วันนี้หนูไปหาหมอมาค่ะ มีไข้ เจ็บคอ เป็นมาสามวันแล้วค่ะ แต่เพิ่งจะไปหาหมอวันนี้เอง

ตอนบ่ายฝนตกหนักเลยค่ะ แต่ก็ยังดีพอฝนซา มีรุ้งกินน้ำให้ดูอีกแล้วค่ะ สวยมากๆเลย เดี๋ยวจะลงรูปไว้ในบล็อคนะคะ

คุณอาไก่สบายดีนะคะ เรื่องโอนเงินให้หนู ไม่ต้องรีบนะคะ เมื่อไหร่ก็ได้ค่ะ แต่หนูเป็นห่วงก็คือว่าสภาพแสตมป์ที่ส่งไปให้คุณอานั้นเรียบร้อยดีไหม? มีตรงไหนบุบสลายไปบ้างหรือไม่?

ขอไปทานยาหลังอาหารก่อนนะคะ
เจี๊ยบ   
Mon 27 Jul 2009 19:01 [1]